Confused

No silly. Not about my sexuality. I'm a certified member of the third sex. No doubt about that. Haha. Here it is. I've been caught off guard between the thoughts of:

a. believing that the day that I'll meet him will come. Ayieee. Lol.

and 

b. killing my hopes for my lovelife to flourish (Wow! Hahaha) in the future. Huhuhu. Lol.

Btw, it's not a serious post. I'm just pondering on some thoughts in my mind. I just thought that maybe one of my readers will enlighten the way to the right choice. It's not a big deal though. Hhhhmmmm. Sorry, maybe it is. I'm just imposing to myself that this kind of issues will make a big impact to my life. Why? Maybe because I'm afraid of the consequences I'll gather.

Up to now, I still can't choose between the two.  Well, actually, I don't know if I right now is the right time to choose or I'll just wait for the sign to be able to pick the choice I'll apply to my life. 

I thought it'll not be an emo post but it turned out to be one. Sigh. I'm really affected by egG's post. SO many emo things are running in my mind. I know, I know. Here I am again. Sigh.

Keep safe. Godbless. 

Is it a Truth or a Lie?

Dahil nauso ito at papalaos na din, makikigaya na din ako. Pero hindi ito katulad ng usual na 100 things about me. Nakakatamad kaya yun. Grabe. Biruin mo, magiisip ka ng 100 na bagay tungkol sa sarili mo na sa tingin mo, nakakatuwa/nakakaaliw para sa mga readers. Feeling ko kase pag ginawa ko yun, mga walang kwenta lang yung iba kong malalagay kaya I'm here posting just SOME  na lang na facts about me. I'll be stating some sensitive parts of my life and since there's a possibility na me makabasa nitong blog ko na nakakakilala sa akin, may I say, secret lang natin to ha. Lalo ka na Robert. Hahaha. But wait there's more! May twist siya. I'll be stating ten things but only half of them are true. The other half, parte lang ng wild imagination ko.  Game na!

1.  I've never rode an airplane or a ship.

2.  The first time I cheated in an examination, I was only in second grade.

3.  I did shoplift an item in a grocery store way back years ago.

4. When I was in Grade 4, I cried when my male classmates told me that one of my pretty classmates has a crush on me.

5. I became the talk of the town in our barangay when I punched one of my enemies with the classic "tsimosas" around us.

6. I did became a poser when I texted my one and only love Covin and pretended I'm a girl.

7. I so love dirty lookin', old-fashioned, nerdy type BUT cute guys

8. I became a member of gay dating site, met a naughty cute guy and did naughty things.

9. One of my fetishes are hairy armpits.

10. I'm still a virgin. Never been kissed, never been touched.

Whew! Antagal kong pinagisipan yang mga yan. Nakakatawa yung iba. Kung ibang tao ako tapos kilala yung tunay na Marvin, alam ko na mahihirapn ako sa pag-distinguish which are the truths and which are the lies. I'm often told kase na malakas yung personality ko to the extent na nagugulat sila sa mga nasasabi kong revelations sa kanila. Revelations na hindi nila akalain na mabait pala ako. Tapos minsan naman, nagugulat sila na nagawa ko yung ganung bagay. Anggulo ko no! Lol. Oh well, goodluck na lang sa inyo sa panghuhula kung alin diyan ang mga truths and alin ang mga lies.  I'll post na lang ang results as soon as medyo madami dami na ang humula (as if naman andaming nagbabasa ng blog ko. Bwahaha) para hindi maging spoiler sa iba. Sana lang maraming mag-comment. Lol. Yun lang.

Keep safe guys. Godbless.

Nakakainis Lang Talaga

Masama loob ko sa kanya. Nakakainis lang. Sobrang hirap bang magreply? Masyado bang time consuming yung bawat pag pindot niya sa keypad and keyboard? Simpleng reply lang naman yung hinihingi ko. Sobrang hirap bang ibigay nun? Bakit ganun? Nakakainis lang talaga. ~_~

Masama loob ko sa kanya. Sobrang pormal ang nilalaman ng text ko. Nagtext ako bilang panel nila. Hindi man lang ba nila na-realize na sobrang halaga nung text ko na yun. Hindi sa pagmamayabang pero kung tutuusin, isa ako  sa may hawak talaga ng kinabukasan nila sa isa sa mga major subjects nila. Hindi ba nila naisip yun? Sa totoo nga lang, ako pa yung lumapit sa kanila dahil bawal talagang mag-usap yung both parties sa isa't isa eh. Tutulungan ko na nga sila eh. Hindi ba talaga nila naisip yun?  Nakakainis lang talaga. ~_~

Masama loob ko sa kanya. Hindi ko siya ma-add sa Facebook dahil lang sa dahilan na bawal ng communication between the proponents and panelists at tsaka syempre dahil na din sa hiya ko. Kaya naman ng malaman kong birthday niya kahapon, nag-isip pa ako kung paano ko siya mababati. Nag-send ako ng message sa kanya. Alam kong parang tanga lang kase hindi ko nga siya in-add, nag-message naman ako sa kanya pero nanghinayang kase ako sa pagkakataon. Wala lang. Nag-assume na naman ako. Nakakainis lang talaga. ~_~

Pero siguro nga, alam na Niya na masasaktan lang uli ako kaya nangyayari ang mga ito. Madami na din akong natanggap na realizations kagabi habang ka-text ang isang kaibigan, si Karen. Napagtanto ko na itigil na 'to. Unang dahilan na diyan eh dahil nga sa me jowa na siya. Malamang sa malamang eh straight siya at wala talaga akogn pag-asa. Kaya lang naman ako nagkalakas na loob na itext siya eh dahil sa udyok ng aking bff na si Macky. Hindi naman kase namin alam na taken na siya. Nagbakasakali lang. Sabi kase niya, paano daw ako magkaka-bf niyan eh super conservative and maarte ko daw. Kaya nagawa ko yun. Pero dahil sa sinabi ni Karen kagabi na eto na naman ako, ia-add yung crush ko tapos wala din namang mangyayari blah blah blah, napagtanto ko na walang patutunguhan yung plano ko sanang pakikipag-close sa kanya. Nakakainis lang talaga. ~_~

Dumating din sakin yung tanong na bakit kaya sa mga straight  guys pa ko nagkakagusto. Kainis diba? Parang sinampal din sa mukha ko yung katotohanan na wala akong gusto na magkakagusto din sakin in return. Tsk3. Malabo kase yun eh. Hay nako. Nakakainis lang talaga. ~_~

Ang plano ko ngayon, itigil na muna ang kabaliwang ito, mag-move on at manalig na darating ang araw na darating siya. Shitness, dati rati, hindi ako umaasa, ngayon, parang me nagsasabi sakin na meron at meron yang darating. Sana lang huwag akong biguin ng pangarap ko. Hay. Nakakainis lang talaga. ~_~

Keep safe guys. Godbless.

Once again

Once again, I think I'm in love. I'm not happy though. Is there any reason to be? Right now, repentance is all over me. Repentance on the fact that if I didn't come to that event, I'd probably would not meet him and I'll not have this sort of eerie feeling. Sigh.

I'm there, in front of him, holding their (him and his thesis partner) future, literally. I always caught him looking at me. Why he'll not? He should be. I'm just imagining things that are not in other people's world. Yes, he's lookin' at me and once again, I'll insinuate that he's not staring at me; he's just looking at me for the sake of good communication. Call me nega but at least I did not assume. Sigh.

I'm his boss at that time but I feel like a servant to him. All I can do was ask his partner. I can't look at him. I mean, can you blame me? I tried to keep our eyes lined but I can't hold it for at least a second. I can't prevent his smile to make a bridge towards my mouth and do the same. And I hate it. I felt so uncomfortable because of that. Sigh.

We had passed them and I'm guilty. I'm guilty because of the fact that I did not know if I became biased to them. The session was finished and they started to clean up the area. My heart was pounding as they, especially him, start to evacuate the room. I was hoping that he'll turn back around and get my number for academical reasons but that scenario didn't made it to reality. Sigh.

My system was affected. I did flank my own expectations when I sat down to the next proponents. And finally, there they were, slowly walking in the corner of my eye approaching the door. So I said to myself, "that was it". It's already the end of the short journey of my heart. That's what I thought. Sigh.

As the time flies by, I can't concentrate on what I'm doing because of my thoughts on him. My epic "fear" again visited me so I decided to have, for me, a very shameful action. I did ask the new proponents for his number. She said out loud the things I asked her. Because of that, I think destiny did a good move 'cause I retracted my plea because of embarrassment. Sigh.

The time passed so fast and I didn't seen him again. Sadness covered my whole being. I did realize that that feeling was so wrong. I know right! I mean, I just met him hours ago and his absence made me so sad. Sigh.

I can't sleep that night. For the hours that I did seen and interrogated him, it seems like I've known him for years. Funny right. I know. I know. I'm just hoping that I'll see him soon. Sigh.

Right now, there's one thing I'm certain of. I think I'm in love. Sigh.


Keep safe guy. Godbless. :-)

Tiis Ganda

Second post ko pa lang pala for the month. Grabe. Yan ang nagagawa ng sobrang pagkabusy... sa Youtube. Chos! Minsan lang naman ako magsurfsurf dito sa office nowadays no! Kase nga busy busy-han kame sa project kase matatapos na siya. Yes, konti na lang talaga at balik buhay bench na naman ako. Tambay sa company at sumasahod. Pero hindi ibig sabihin nun na masaya yun. Alam niyo naman kung gaano katagal kong naranasan ang maging bench last year and masasabi kong hindi sa lahat ng time eh masaya ang walang ginagawa.

Ang pinakamabigat na dahilan diyan eh mauubos at mauubos ang mga blog na mababasa ko sa web. Hahaha. Echos lang. Seriously, nangunguna talaga sa mga dahilan kaya ayaw kong maging bench eh yung pagbagalng growth ko dito sa company. Syempre, future career yung una kong concern. Papano na lang kung ma-bench ako dito sa company hanggang matapos yung bond ko which is a year from now pa. Gosh! Sira ang career ko nun. Kumusta naman ang resume ko no! Hahaha.

Anyway, wala namang masyadong highlights sa mga nangyayari sa buhay ko ngayon kaya hindi din ako excited na magpost. Wala kase akong makwentong matino-tino. Latest lang na kaaya-ayang nangyari sa buhay ko eh yung mga libre na ginawa ng mga friends ko. Hahaha. Ako na ang timawa at patay-gutom sa libre.  Sa sobrang pagkagahaman ko sa libre, ako pa ang number 1 na taga-plano kung san kami kakain. Kapal much lang. Lol

Sa MOA kami nilibre ng 2 of my closest friends. Yung isa, nanlibre kase meron na siyang work, bale first blood niya. Chos! First blood pero two months na siya sa work. Hahaha. Tapos yung isa naman, birthday niya kase. Ayun. Nakakatawa kase sandamukal yung inorder namin. Btw, A Veneto yung name nung resto. Hindi namin akalain na ganun pala kadami yung per order kaya naman andami naming natira. Ang ending,  pinabalot na lang namin yung iba tapos binigay yung ibang natira sa may pulubi dun sa me LRT.  Sayang naman kase eh. Mabuti na yung me makinabang na iba sa mga bagay na hindi mo na naman gagamitin/mapapakinabangan pa. 


(Kakadagdag ko lang ng part na to. Matagal na tong post na to actually, hindi ko lang matapos tapos)


Next is yung sa TOR ko. Inayos na namin ng mga friends ko yung TOR namin kase anung petsa na, wala pa kameng TOR. Nakakaloka. 1 1/2 years na kaming graduate  pero wala pa sa mga kamay namin yung isa sa mga katunayan ng pagtatapos namin. Kaya sa wakas, ready for pick-up na yung TOR namin. Ansaya saya. 


So far, ok naman ang mga nagiging takbo ng pangyayari sa buhay ko. Kanina nga pala, nag-exam dito sa company yung classmate ko nung highschool. I hope he'll pass kase sayang ang commission ko. Bwahahaha.


Yun lang guys. Keep safe, Godbless. :-)


__________


Wait lang. Shet. Wala palang kinalaman yung title ko sa content ng post na ito. Kaloka. Hahaha. Btw, ang tiis ganda ay isang word na nagrerefer sa condition na tinitiis mo yung porma mo even though uncomfortable na siya sa current na panahon. For example, pumorma porma ka ng bonggang bongga with matching jacket then not so good shirt sa loob. Dahil sa kapangitan nung t-shirt mo sa loob, hindi mo mahubad hubad yung jacket mo kahit super pawis na pawis ka na. I just wanna share. Hahahaha.

Captain America / Rise of the Planet of the Apes

Grabe! Super tagal ko na palang walang post. Super busy kase dito sa project ko ngayon. Kakatapos lang ng bonggang bonggang testing namin kaya medyo maluwag ako ngayon. Konti lang. As in. Kaya magiging maikli lang to. Share ko lang yung thoughts  ko sa dalawang movies na latest kong napanood. Ang Captain America and Rise of the Planet of the Apes.

Unahin ko na ang mahal kong si Chris Evans. Chos! Crush ko talaga yang si Evans. Kaya gustong gusto kong panoorin yung Captain America mereseng mag-isa akong manood which is nagkatotoo nga. Mag-isa kong pinanood yung Captain America. Excited na excited ako kase crush na crush ko talaga si Mr. Evans. LOL. Hindi ako masyadong natuwa sa movie kase hindi ko feel yung naging celebrity si Captain America. Nakakairita. Hindi ko akalain na me ganung part ng movie. Hindi ko talaga yung inexpect pero so far, naaliw pa din naman ako kahit papaano sa buong movie. Nakakalungkot lang yung ending kase nakatulog siya ng bonggang bongga. Imagine, makatulog ka ng 70 years.  NAKAKALOKA! Tapos hindi man lang niya nakita yung love interest niya which I assume na patay na that time. Malamang talaga. Kase if calculated, nasa mga 85-90 years old na yun. Antaray naman niya kung buhay pa siya diba. Hahaha.


I'm rating this movie 9.



I know you're wondering bakit 9 pa din yung binigay ko even though medyo disappointed ako sa movie. Itanong niyo na lang sa nagmumurang abs ni Papa Chris Evans. Bwahahaha.


Next stop is Rise of the Planet of the Apes. Actually, nagdadalawang isip pa ako nung una na panoorin to kase naubos ang budget ko. Lol. Ang gastos ko kase nowadays. Pero like what really happened, nagawan ng paraan. Hahaha. Simpleng yayaan lang ang nangyari. Tapos natuloy kaming apat na magkaka-officemate. Ayun. Sa Waltermart lang kami nanuod. So far, naging maganda naman yung movie kaso parang medyo nabitin ako sa effects. Nakakaloka si Caesar (yung bidang unggoy) nung nagsalita siya nung makasaysayan niyang "NO". Hahaha. Eh kase naman, sino ba naman ang magaakalang ang isang unggoy ay makakapagsalita. Oo given na matalino siya pero never in my wildest imagination na magsasalita siya. Kaya naman lahat kame sa loob ng sinehan ay gulat na gulat. Hahaha.


Nakakaloka kase nandun sa movie si Draco Malfoy ng Harry Potter (Tom Felton). I noticed na super humpak pala yung mukha niya. Yung para bang naka-drugs. Promise. Tapos andumi-dumi pa nung trabaho niya dun. Tagapagpa-kain nung mga unggoy. Tapos basta andumi dumi niya. I don't have anything against sa mga taong nasa ganung line of work pero nakakatawa kase pinagmukha talaga nilang madungis yung mga ganun. Para siyang taong grasa. Literally. Promise. Tapos ansama sama pa ng ugali niya. Nakakaloka yung pagkamatay niya dun. As in. Dapat kase kukuryentihin niya si Caesar. Tapos, ito namang matalinong unggoy, kinuha yung hose nung tubig tapos tinapat ke Tom. Nakakaloka no! Ayun, tustado si Draco Malfoy. Hindi niya na-Avada Kedavra yung mga balahurang unggoy na nagchi-cheer pa habang pinapatay siya. Bwahahaha.


Nakakaawa yung mga ibang unggoy na napatay after na tumatakas sila sa kulungan and papunta na dun sa gubat. Palagi ko na lang nakikita yung Golden Gate Bridge sa mga ganitong movie. Hahaha. Ayun, dun na naman ginanap yung climax nung movie. Nanghihinayang lang ako na dahil sa magulong pag-uusap tsaka dahil sa dahas, yung simpleng kagustuhan lang naman ng mga unggoy na makapunta dun sa gubat eh umabot pa sa mga patayan. Effected much??? Hahahaha.


Yun lang guys. Btw, I'm giving this movie also a 9.


That's all. Keep safe guys lalo na sa ganitong panahon. Godbless. :-)

Lies

Bughaw ang karagatan. Maliwanag ang sikat ng araw. Nakakabulag kung ito'y iyong tititigan. Maganda ang panahon. Hindi mainit, hindi maalinsangan. Hindi malamig, hindi malakas ang ihip ng hangin. Tamang tama para sa isang taong katulad ko na naghihintay sa pagdating ng kanyang mahal. Lumipas na ang ilang minuto habang hinihintay kita sa paborito nating lugar. Inaliw ko na lamang ang aking sarili sa pamamagitan ng paglalakad sa dalampasigan habang inaabangan ang iyong pagdating. Makailang beses na din akong tumingin sa orasan ngunit wala ka pa din. Kung ano anong ispekulasyon ang pumolusyon sa aking kanina'y payapang utak pero hindi ko hinayaan ang mga iyon na sirain kung anu mang tiwala para sayo ang tinataglay ko ng mga panahong iyon. Nagsimula na akong mainip at mapagod sa paghihintay pero hindi ako sumuko dahil alam kong darating ka ngunit dala na din ng kapayapaan sa aking paligid, hindi ko namalayang ako'y nakatulog.


Dala ng iyong mukha ang isang matamis na ngiti. Kitang kita na masaya ka sa pagtatagpo natin. Iyan ang bumungad sa aking pagdilat. Makita ko lamang iyon ay masaya na ako. Hindi na ako sumubok pang magtanong kung anong dahilan ng pagkaantala ng iyong pagdating. Nawala na lahat ng pag-a-agam-agam sa aking kalooban ng mapagtanto kong totoo ngang ika'y dumating at tumupad sa ating usapan. Dali dali tayong umalpas sa lugar na iyon upang muling pagsaluhan ang ating pag-ibig. Masayang masaya ako matapos iyon. Hindi ko na masalo ang umaapaw na kaligayahan na nanggagaling sa kaibuturan ng aking puso. Hindi mailalarawan ng kahit na sinong sikat na pintor sa buong mundo ang aking kasiyahan. Hindi maikukumpara sa kung ano ang yaman sa mundo ang nararamdaman ko. Hindi maitatatwang ang pag-ibig ko para sa iyo ay maihahalintulad sa karagatang kanina lamang ay pinagmamasdan ko pa. Tila ba walang katapusan.


Mahal kita. Yan ang mga katagang madalas kong marinig mula sayo magmula ng araw na iyon. Nakakatawa mang sabihin pero halos mawalan ako ng ulirat sa mgamatatamis mong salita. Kung makakain ko lamang ang mga iyon, malamang malala na ang kaso ko ng diabetes. Kulang na lamang ay araw arawin mo ang mga surpresa mo sakin. Sabay na tuwa at inggit ang naramdaman ng mga taong nakasaksi kung paano mo pintahan ng kulay pula ang buong mundo ko. Sa gitna ng mga umaga at gabi na ginawa ng Maykapal, hindi ka nagkulang sa pagpaparamdam sa akin kung gaano ako kaespesyal.

Feel na feel ko ang kahabaan ng aking buhok ng mga panahong iyon. Halos libutin nito ang buong EDSA. Hirap na hirap na nga akong itago ito sa sambayanan dahil ipinagsisigawan mo pa ang damdamin mo para sa akin. Sa bawat surpresa mong ibinibigay sa akin ay saksi ang mga taong nananahimik lang sa isang tabi. Kaya naman panay alaska ang inabot ko galing sa kanila.Pero sino ba ako para hindi kiligin? Kung alam mo lang kung paanong muntik ng lumabas sa rib cage ang aking puso sa tuwing gagawa ka ng eksena para sa akin. Taray ko diba? Ang ganda ko masyado. Sino ba ang mag-aakalang ang isang tulad mo ay magbibigay ng atensyon sa isang tulad ko. Wala diba. Oh well...

Ikaw na talaga ang para sa akin. Mga salitang tumimo na sa isipan ko sa araw araw. Naging masayahin ako ng sobra sobra dahil sa pagpuno mo ng mga magagandang ala-ala sa aking isipan. Mga ala-alang ni sa hinagap ay hindi ko naisip na mararanasan ng isang tulad ko. Kaya sinubok ko ang aking sarili at ang nararamdaman ko para sayo. Sino ba naman ang tatanggi pa sa mga perpektong bagay na inihahain na sa harapan mo? Too good to be true ika nga. Kaya habang nandyan pa, sumabay lang sa agos. Sino ba naman ako para hindi tanggapin ang mga biyayang ipinapadala sa akin ng kalangitan. Good catch na siya, mahal ko pa. San ka pa?


Bilog ang mundo. Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Parang kailan lang at sinasamba ko ang mga bagay na ginawa mo para sa akin. Napakabilis ng mga pangyayari. Ngayon? Heto ako't lumuluha  dahil sa mga kasinungalingang ibinigay mo sa aking pagkatao. Isa isang nabunyag ang iyong mga lihim. Pinira-piraso sa aking harapan ang mga natatago mong hangarin kaya mo nagawa ang mga bagay na ni sa pelikula ay hindi naisakatuparan. Halos mabaliw ako sa pinagsama-samang lungkot, poot at panghihinayang na sabay sabay mong ipinalasap sa akin. Masakit. Sobrang sakit. Mabuti na lamang ay unti unti kong nabuo ulit ang aking pagkatao at natuto ng isang bagay na alam kong makakatulong sa muli kong pagbangon at pakikipagsapalaran.


Punong puno ng kasinungalingan ang mundo.


Hindi bughaw ang karagatan. Dala lamang ito ng repleksyon ng langit.


Hindi buo ang iyong ngiti sa piling ko. Magaling ka lang magtago sa likod ng iyong mga ngiti ngunit kita sa iyong mukha ang isang emosyong me dala dala palang masamang hangarin.


Hindi mo ako mahal. Ginawa mo lamang iyong maskara sa mga lihim mong atake para makuha ang loob ko at maisakatuparan ang maitim mong balak.


Hindi humaba ang buhok ko. Isa lamang iyon sa mga dinulot ng imahinasyon ko katulad din ng mga pangakong binitawan mo sa akin na ngayon ay nabubuhay na lamang sa aking mga pangarap.


Hindi ikaw ang para sa akin. Hindi ba obvious? Pero alam kong nariyan lamang ang "tamang siya" sa malapit at hinihintay na lamang ang tamang tiyempo.


At lalong hindi bilog ang mundo. Katulad din nito ang hugis ng buhay ng isang tao. Hindi perpekto. 

Puno ng kabalintunaan. 

Puno ng pandaraya. 

Puno ng panloloko. 

Puno ng kasinungalingan. 

At sa lahat ng nangyari, uulitin ko, iisa lamang ang natutunan ko. 

Puno ng kasinungalingan ang mundo. 

Lies are everywhere.


So beware.

Busy Much

Hindi ko masasabing napabayaan ko na itong aking blog. Palagi ko pa din naman itong binibisita. It's just that masyado talaga tambak ang aking workload nowadays kaya hindi ako nakakapagpost.

Hindi din ako makapaniwala sa ka-busy-han na aking nararanasan ngayon. Merong mga araw na hindi na talaga ako bumubitaw sa mga applications na ginagamit ko sa project. Grabe. Hindi na din ako nakakapag-surf. Nakakaloka.

Hindi ko alam kung kelan ako makakabalik sa aking regular na pagpo-post. Huhuhu. Well actually, dahil na din sa ka-busy-han ko, wala din namang nangyayaring kakaiba sa buhay ko nowadays kaya kahit me free time ako, hindi din ako makakapag-post kase wala naman akong maisusulat.

Me niluluto ako ngayong fiction short story pero hindi ko matapos tapos sa bahay kase hindi ko makuha yung tamang timpla nung istorya. Naiirita din ako kase nakukumpara ko siya sa mga dati kong gawa. Which is hindi pala dapat kase naapektuhan ng bonggang bongga yung ginagawa ko ngayon. Well, hintayin na lang natin ang outcome. Sana maging maganda pa din. Lol

Keep safe guys. Godbless. :-)

Tagaytay Escapade

Hindi ko akalain na magiging masaya pa din ang bakasyon namin sa Tagaytay last July 2-3. Eh pano naman kase hindi kumpleto ang barkada. Wala si Joyce and Yani. Dapat kasama si Joyce pero biglaang me gagawin sa work si Joyce on a Saturday. Kaloka. Si Yani naman, death anniversary ng father niya sa July 4. Eh since weekday yun, napagpasyahan nila ng family niya na July 3 na lang iyon gunitain. Kaya ayun at lima na lang kaming tumuloy. Eto eto kame. For the first time in the Philippine history, ipapakita ko yung faces ng mga gal friends ko. LOL.

Eto kame. Si Eunny, Sarah, Ivie, Your Royal Highness(chos!), tsaka si Midz . In no particular order yan(kayo manghula kung sino sino yang mga yan. CHOS!) Syempre, I stated our names respectively no! Hahaha. 

Hindi ko alam kung medyo late na ba kami nagkita kita or sakto lang. 10:30am na din kase kame nakumpleto sa D. Jose station ng LRT 1. Tapos, passed 1 na din kame umalis ng Buendia. Punyeta kase yung FX na sinakyan namin. Anung petsa na umalis. Lagpas isang oras din kaming naghintay sa loob ng FX no! Dapat nga bababa na kame kaso baka murahin kame ng ibang pasahero na matagal tagal na ding naghihintay dun kase nga naman 5 din yung mababakanteng pwesto and matatagalan pang lalo yung paghihintay nila kaya naisipan naming tiisin na lang.

Kawawa si Sarah and Midz dun sa FX kase me plastic na malaki dun sa unahan namin and throughout the travel eh nakadagan yun sa mga paa nila. Grabe no. Ramdam ko yung ngalay nila. Hahaha. Hindi na natuloy yung balak naming mamasyal muna bago magcheck-in dun sa bahay na tutuluyan namin kase dumating kame sa Tagaytay pasado 2pm na. Eh yun yung check-in time namin kaya doon na lang namin sa resort pinalipas ang maghapon. Btw, yung sinakyan naming tricycle, medyo nakakatawa kase hindi pala talaga niya alm kung saan yung pupuntahan namin. Buti na alng nakarating kame ng maayos. Nag-offer siya ng service for Sunday para sa pamamasyal namin. Sakto naman kase wala din kaming alam sa mga pupuntahan namin kaya tinanggap na namin yung offer niya. Hindi din naman kame lugi sa bayad.

Eto pala yung bahay na tinuluyan namin. Syempre hindi yung buong yan yung tinuluyan namin no. 5 lang kame diba. Dun lang kame sa baba. Dun sa left side.

Syempre, unang una naming ginawa yung pamamasyal sa loob ng resort. Super picturan talaga. Siguro kulang ang 1 TB(Terabyte) sa mga naging pictures namin. Echos lang. Nung namamasyal kame, biglaang umambon kaya naisipan naming bumalik na sa bahay at magpalit na ng pang-swimming. Habang papabalik, nakayuko ako sa hindi malamang kadahilanan. Hahaha. Siguro kase ganun yung mga naabutan ng ulan, yumuyuko. Gets? Tapos nung papasok na kame sa silong nung tinutuluyan namin, tinaas ko na yung ulo ko. Eh saktong me nakabukas palang binatan dun. Nauntog tuloy ako ng bonggang bongga. As in bongga talaga. Masakit siya. Nung papasok, niloko ko yung mga friends ko na dumudugo siya. Tinginan silang lahat. Tapos sabi ko joke lang. Maya maya ako naman biniro nila, nagdudugo daw. Sabi ko, "Tse". Sabi nila totoo daw. Nagpanic tuloy ako. Pagtingin ko sa mirror mirror on the wall, shetness, nagdudugo na pala talaga siya. Buti na lang hindi malakas yung pag-agos. Nato-tolerate pa naman. Nato-tolerate? Parang gago  lang. Hahaha.

After kong malinis yung dugo, diretso swimming kame. Hindi naman umagos sa swimming pool yung dugo. Sabi ko sa inyo nato-tolerate pa siya eh. Bwahaha. Kaso medyo malamig nung time na yon tapos malamig din yung tubig sa pool. Pero kinaya naman namin. Halos 2 oras din kameng tumagal sa tubig. After that, nag-shower na kaming lahat tapos inasikaso na namin yung dinner namin. Nakakaloka lang kase para kaming nasa evacuation center dahil sa mga kinain naming "relief goods". Bwahaha. Dahil nga malayo na sa market yung tinutuluyan namin, doon na lang sa maliit na tindahan sa loob ng resort kame bumili. Mabuti na lang talaga at kumpleto sa mga kelangan namin yung sari-sari store na yun at nakabili kame ng maayos. Ang dinner namin? Lucky me tsaka meat and tocino loaf. Hahaha. Keri naman. Masarap pa din. Enjoy pa din ang dinner.
 

Inuman naman after. The Bar green apple ang ininom namin. Keri naman kaso parang nakadami kame. Hindi pa naman ako sanay uminom. Promise. Kaya naman mahilo hilo na ako after naming uminom. and diretso tulog na kaming lahat. Me nakakatawang nangyari lang. Eh kasi diba, kapag uminom ka, madalas kang mawiwiwi after? Tapos eto na. Tapos na kaming uminom diba. Pagpka-cr nung isa kong kasama, she didn't noticed na nakaloked pala yung door sa loob. SInara pa niya ng bonggang bongga. Nalaman na lang namin nung me magwiwiwi na ulit. Shetness talaga. Pumunta pa tuloy kame sa super layong cr para magwiwi. Hindi ko kase kayang tiisin. Ganun pala yun. 


Swimming uli kame kinabukasan. Kainis. Kahit mainit na, super lamig pa din ng tubig. Brrrr. Lol. Kaya naman sandali lang kame nagswimming. Then prepare na para sa pag-alis sa resort. So far, so good naman yung naging pag-stay namin doon. Keri naman siya. Kumpleto naman sa amenities. Sabi ko nga sa kanila, sa susunod na pupunta ulit kame ng Tagaytay, doon na lang ulit kame mag-stay. Sang-ayon naman silang lahat. Pero feeling din namin, matatagalan kame bago ulit makabalik sa Tagaytay kase syempre, sa iba naman kame pupunta sa susunod. Lol.

Eto kame habang nagswi-swimming. Wala si Eunny. Siya ata yung nagpicture.

Ayan, kumpleto na kame. Nag-timer na lang kame dun sa cam.
Required talaga na nakataas yung kilay ko. LOL

(Grabe super tagal ko ng sinusulat 'tong post na 'to kaso hindi ko matapos tapos kase mabigat ang workload ko ngayon. Madalas hindi na nga ako nakakapag-surf sa net eh. Nakakagulat no. Hindi nga din ako makapaniwala na madami na akogn ginagawa nowadays eh. Lol. Sisingit ko lang siya ngayon para ma-publish ko na. Iiklian ko na lang. Hahaha)

Kelangan naming umalis ng villa by 2pm kase yun yung nasa rules kaya nag-ayos na kame ng mga bandang 12:30. Kinontak na ni Ivie si kuyang tricycle driver  na si Dave na maghahatid samin sa mga pasyalan. Diretso kaming Picnic Grove. Nakakaloka pala yung zip line dun. Akala ko kakayanin ko kaso nakakatakot talaga yung height niya kaya hindi na ko tumuloy. Hahaha.

 

Si Ivie kumuha nito kaya wala siya.

 Wala din si Ivie dito. Lol
Taray! Pictorial talaga considering na super daming tao niya huh!

Si Eunny naman wala. Hahaha

Hita ko ba yan? Shet...

People's Park naman yung next naming pinuntahan. Here are the pics.

 

Ayun kame oh!

 

Is it just me or nilulumot na talaga yung Welcome signboard?

Hindi pa naman kame mukhang haggard nito diba?

After that, pumunta naman kame ng Grotto of Lady of Manaoag. Hindi na kame kumuha ng pic doon for the religious place's sake. Kain naman kame after sa Dencio's. Nakakaloka lang yung mga kasabay naming kumain. Nakakbwisit yung isa. Maganda nga, rotten tomato naman ang ugali. Kung makapagdemand sa mga waitresses akala mo siya nagpapasahod dun. She's a shit. Ewan ko sa kanya. Che! Btw, eto na ang pics. 

Kumusta naman ang mga gutom? Heller! 3:00 na kaya niyan. Hindi pa kame nagla-lunch!

Umuwi na kame after naming kumain. Oh siya, I have so many things to do pa. Siningit ko lang to sa aking busy sched. Chos! Keep safe guys. Godbless. :-)

Transformers 3

Nanood kame ng Transformers 3 sa Glorietta last Thursday. Hindi kame nakapag-3d kase hindi kame nakapagpareserve sa sureseats. Hindi ko alam kung bakit hindi pwedeng magpa-reserve gamit yung account ng friend ko. Hindi naman ako makagawa ng account kase kelangan globe and smart subscribers lang. Discrimination no! Porque ba mura lang ang load sa sun tapos pang-Ayala malls lang ang sureseats, ganun na lang yun??? It's so unfair! Chos! Hahaha.

Ok! Jump to the movie na tayo. Naloka na agad ako sa first scene! Nakakaloka talaga yung wetpaks ni  Carly aka Rosie Huntington-Whiteley. Parang monay lang. Chos! As usual, hindi na ako magdedetalye ng story ng Transformers 3. Magbibigay na lang ako ng aking mga points, opinions and violent reactions (POV). Chos! 

Isa lang masasabi ko sa effects ng Transformers 3. So EPIC!!! As in! Panalo talaga. Flawless yung mga eksena na hindi mo aakalaing magaganap sa tunay na buhay. Hindi ako nabored sa buong movie kahit maraming kwentuhan kase nga bumawi naman sa effects. Nakakaloka yung lips ni Rosie kung makapag-pout. Parang wala ng bukas. Daig pa yung nguso ni Angelina Jolie. Pero enjoy naman siya. Kaso iba pa din talaga yung karisma ni Megan Fox. When it comes to the lead character, syempre, winner pa din ang innocent/hunk/hottie/boy-next-door look ni Sam aka Shia Labouf. Natutuwa ako sa team up nila ni Rosie but if it's Megan, I think it would have been better. But I do not have bad blood ke Rosie, it's just that, aminin na natin, iba pa din si Fox. I know majority of you will agree.

As usual eh nakakapanindig balahibo pa din ang character at boses ni Megatron (voiced by Hugo Weaving) na ngayon eh kinakalawang at halos lasog lasog na ang katawan. Actually, kalahati na nga lang yung mukha niya eh pero winner pa din siya sa kasamaan bilang leader ng Decepticons. Si Optimus Prime (voiced by Peter Cullen) naman eh bida pa din bilang narrator ng story. Chos! Ganun pa din naman ang papel ni  OP bilang tagapagtanggol ng mga tao.

Nagkaroon ng bagong character sa movie. Si Sentinel Prime (voiced by Leonard Nimoy) bilang dating leader pala ng Autobots na tumakas sa Cybertron upang iligtas yung mga churvaness na parang crystals. Nakalimutan ko na yung tawag nila dun. Hahaha. Napasigaw naman ako nung aktong papatayin na ng isa sa mga Decepticons si Bumblebee. Halos umingay talaga sa loob ng sinehan sa eksenang yun. Eh kase naman no! Siya yung bestfriend ni Sam sa mga Autobots kaya naman ganun na lang kami ka-affected. Hahaha. 

Ang ayaw ko lang sa movie eh yung storyline. Nakakaloka lang na parang nalayo sa tunay na kwento yung takbo nung palabas. Parang mababanggit mo talaga yung mga katagang "Bakit me ganun?" tsaka "Ay, ano yun?". Eh kase naman dinamay pa yung buwan makagawa lang ng story. Chos! Sa totoo lang, hindi ko din sure kung yun talaga yung story ng totoong Transformers na pinalabas dati pero kung totoo man, parang hindi siya masyadong connected sa mga nangyari dati. Lol. Well, that's just my two cents. Pero overall, super nagandahan pa din ako sa movie.

I'm giving this movie a rating of 9.5 out of 10.