Powered By Blogger
Showing posts with label Guys. Show all posts
Showing posts with label Guys. Show all posts

Friday, August 16, 2013

Kiss My Ass

Oh, how I missed my blog! It's been three months since I posted that trash about Nancy Binay. Hahaha. What's new with me? Nothing. (Kaya nga wala akong ma-i-post. Haha!) Anyway, my life right now sucks! I'm currently on mid-shift, so my work starts at 1:30 pm and ends at 10:30 pm .I always come to the office 30 minutes early so when we're not doing anything important, I leave the office 30 minutes early too. I'm not sure how my (insert not so nice adjective here) boss will react to this. Knowing his attitude towards me, I'm sure he'll create a fuss over it. I know to myself that that's not a very good thing to do because we should follow our true shift but there's this incident that gave me the strength to continue doing this not-so-good thing. One time, I went to the bank to pay for my credit card bill  and he made my team mate to call and inform me that I am not supposed to do personal stuff during office hours. My face felt red because it's just 1pm and I'm still early for my shift. I made my team mate explain that and I'm sure he became embarrassed. Kiss my ass "Sir".

____________________

Because of my shift, I don't have the luxury of time to go to a mall during mid-week and worse, a Friday night. It sucks when it's Friday and everyone in the office is already prepping for their dates, meet-ups and night-outs and there I am, cramming for a deadline. Because of this, me and my friends agreed that we should place our gimiks on weekends.

____________________

I installed Grindr to my phone. Once in a while, someone messages me. They oftentime start with hi's and hello's and ends with nothing. That's the point I concluded that I'm really a boring person. Lol. It's because once they tell something about sex or dick or meetup, I suddenly become disappointed. Knowing the Maria Clara inside of me, serious and nice conversations for some time will do, then we'll go from there. I think because of that attitude of mine, I will never get a boyfriend. Hahaha. 

____________________

Oh gosh, I've written not so interesting stuff. Hahaha. I told you, nothing interesting is going on in my life right now. Lol. 

KSGB! :-)




Saturday, November 24, 2012

The Logo Quiz's Effect


I already got my phone from globe last Tuesday and masasabing sulit siya. Last Friday pa talaga siya ready for delivery pero dahil nga we're going to the province, I decided na idelay siya ng konti. Sobrang daming features ng Galaxy Note 2 na hindi ko ma-imagine na mag-e-exist pala. Like yung smart stay na hindi mamamatay yung screen ng phone if the sensor sa harap ng phone found out na nakatingin ka pa sa screen. Useful 'to if you're into reading. Kahit gaano kahaba yung text sa screen and matagal mo itong binabasa, the screen will not lock basta ma-sense ng phone na nakatingin ka sa screen. Another feature is the smart rotation na hindi mag-o-auto rotate yung screen kahit na horizontal na yung phone mo basta ma-detect na parallel sa phone mo yung mukha mo. One example of this is when you're reading while lying on the bed. The most powerful feature of the phone is the multi-window feature. Well, actually, hindi ko siya masyadong maappreciate kase I'm not the type of person na gumagamit ng dalawang applications at the same time at one screen. Sabi sa mga nababasa kong review, maganda daw gamitin if you're watching a movie then you have received a text and you need to reply. Ang weird lang kase makakanood ka ba habang nagtatype ng maayos? Kaya hindi ko feel 'tong feature na to pero astig siya actually. Hahaha. Ayan ha, calling Samsung and Globe, wala ba kong fee sa pagbi-build up ng products niyo??? Hahaha.

We watched the lights and sound show sa Ayala Triangle last night. I learned that iba iba pala yung nangyayari bawat show every night. Kada-30 minutes kase umuulit yung bawat show and nakaka-apat ata na show every night. Every show lasts for 10 minutes ata kaya ngawit na ngawit ako after kong videohan yung halos 90% nung show. 90% lang kase walang babala nung nagsimula. Hahaha. Nakaupo kame sa bench ng bigla na lang nagsimula. Ba yan?! Walang pasabi??? Hahaha.

The four of us had dinner na malapit lang sa Headstrong kase babalik pa yung dalawa sa office. Ganun ka-busy sa project nila. Anyway, I called Robert to invite them to join. Sakto namang magdi-dinner din sila kaya go sila. First time kong nakita yung bf ng isa sa friends namin. Badtrip kase naging crush ko siya. Shetness. Bakit siya pa? Charot. Hahaha. Hindi siya ganong gwapo pero me dating. Keri pumorma. Nung una deadma lang ako pero after naming maglaro ng Logo Quiz, tsaka ko siya naging crush. Dami niyang alam na logo. Na-conclude ko tuloy na matalino siya. And alam niyo yan! Weakness ko ang mga ka-brotherhood ni Einstein.

After dinner eh we headed sa coffee shop sa Vito Cruz. Of course, Starbucks it was dahil sa stickers for the planner. Social climbers lang ang peg. Wahahaha. Sosyal-sosyalan ang mga tao dun kase karamihan taga-La Salle. I just wanna share. Hahaha. Naghintay pa kame ng table na me malapit na outlet kase nalobat yung phone ko. Eh dun kame naglalaro ng logo quiz. May we continue the game na and as usual, napabilib niya ko sa galing niya. Paksheeeeet. Hahahaha.

Another thing I admired about him was the fact na hindi siya ilang sakin. Ang galing lang kase unang beses pa lang naming mag-meet then ang ingay ingay ko pa kagabi. Baklang bakla talaga pero nararamdaman ko talagang hindi siya naiilang sakin. Ang galing lang kase nakakapag-eye to eye contact kame habang nagkakagulo sa Logo Quiz. Hahaha. Tapos nagtatanungan pa kame na akala mo matagal na kameng magkakilala. Ang cute lang. Hahaha. Me nakaka-churva pang nangyari. Bago kase pumuntang Starbucks, pumunta kame sa office ng Headstrong. Nagcr yung iba kaya naiwan kaming dalawa. Hindi naman naging masyadong awkward. Konti lang. Hahaha. I decided na mag-cr kaya naiwan siya dun. Paglabas ko ng cube, nag-cr din pala siya buti na lang sa cube din siya kase baka matukso akong silipan siya. CHAROT lang!!! Hahaha. Basta ayun, binilisan ko na lang sa wash area para hindi na kame mag-abot. Hahaha. Basta, there's something about him kaya na-attract ako sa kanya. But i can't be. Sh*t. Malamang sa malamang eh straight siya dahil jowa niya nga yung friend kong girl. I dunno what happened to me at in-add ko agad siya sa fb. Waaaah. Hindi ako mahilig mag-add ng hindi ko naman ka-close pero I did, last night. What's happening to me. Hahahaha. Kelangan kong malagpasan ang phase ng kalandiang to. Agad agad. Hahaha. Wish me luck!!!

KSGB! Mwah! :-)


Sunday, November 18, 2012

The _riefs


I hate deaths. Kung may paraan lang para walang mamatay na tao especially sa mga love ones ko and if it's bibilically legal, I'll find a way to do it. Grrrr. I hate the feeling na me nagsa-suffer na tao because of the loss. Kahit anong pag-intindi ko sa phrase na "Huwag mo na siyang masyadong alalahanin, kasama na siya ni Papa God", ang hirap pa ding lunukin nung truth na nawalan ka ng mahal sa buhay. Siguro nga totoo yung sinabi ng high school teacher ko sa Economics na majority ng kalungkutan natin sa pagkamatay ng isang mahal sa buhay yung fact na wala ng gagawa ng mga tungkulin niya dito sa mundo especially sa family niya nung nabubuhay pa siya. Partly sad but partly true. Madami na kong nasaksihan sa tv na ini-interview na kamag-anak ng namatay/pinatay/nagpakamatay na tao na humahagulgol dahil sa mga dahilang : "Pano na ang pang-gatas ng mga anak natin? Huhuhu.", "Sino na ang gagastos sa pampaaral ng bunsong kapatid mo. Parang awa niyo na po, tulungan niyo po kame." and the likes. Pero syempre mas hindi nawawala yung palasak na : Napakabait na tao/ina/ama/anak/kapatid/asawa/pamangkin/tito/tita/lolo/lola po niyan. Bakit siya pa?". Dyan ko na conclude na ang grief ng isang tao eh hindi pangsarili lamang. 

Fiesta ang peg ng dinner pagdating namin ng Tarlac. Nahiya naman ako kase pumunta kame dun para makiramay hindi makikain. Hahaha. Basta ang daming pagkain. Halatang pinagkagastusan. Nakokonsensya tuloy ako. Hindi man lang ako nakapagbigay ng budget for food. LOL. Pumunta na kame ke Chang (we were raised na "Chang" ang "Chong" ang tawag sa mga titas and titos, respectively) to give our condolences. Konting kumustahan na din sa mga pinsan ko. Of course, medyo ilang ako sa mga pinsan kong lalaki pero I did my best to mingle but I guess my best wasn't good enough. Lol. Sa babae talaga ako comfortable na makipagkwentuhan kase nga we were on the same page. Lol. We can talk about everything without hesitations. Work/studies, buhay buhay and syempre boys. Hahaha. My gosh naman no, pananamit ko pa lang, dapat halata na nila. Lol. Nalaman ko sa mga kwentuhan namin na marami pala sa kanila eh nagsipag-asawa na. Ok naman yung iba, me mga kaya yung napangasawa and yung iba, parang walang nagbago sa pamumuhay nila. Simple lang. Mahirap palang makapag-aral ng college dun kase me bayad. Napakaswerte ko talaga na wala man lang akong any fee nung college sa PLM maliban sa P30 na bayad sa school paper namin. Normal lang naman yung suot ko pero feeling ko sinusuri ako nga mga taong nakakakita sakin. I didn't use yung mga gay lingo na alam ko para hindi naman ako umeksena. Ayaw ko namang lumabas na loud-slutty-bitch gay sa kanila. LOL. Pero hindi naman ako nag-astang lalaki din. Ok na yung nagpaka-prim and proper ako. Ayokong nagpapanggap. Maganda na yung malaman nilang lahat na hindi ako straight. Lalo na sa mga girls. Hindi ako gwapo pero hindi din naman siguro pangit kaya pinagtitinginan ng mga teenage girls. Siguro minsan lang me dumayong Manileno sa part na yun ng province. My gosh naman, hindi ko kayo type. LOL. Matapos kumain at makipagkwentuhan, lumibot na kame sa iba pang bahay ng mga kamag-anak namin. Dun ko na napansin ang mga pagbabago. 

9 years akong hindi nakapunta dun. Nung mga unang taon, dahil sa kabusy-han kaya hindi ako sumasama pero nung nagtagal parang default na talaga na hindi ako sumasama kase feeling ko I don't belong. Arteeee. Lol. Madami sa mga cousins ko, especially sa mga lalaki(madami akong first cousins na lalaki), ang hindi ko na makilala. Kung hindi pa sila pinakilala or kung hindi ko pa narinig yung pangalan nila, hindi ko makikilala. Actually yung iba nga kahit binaggit na yung name, hindi ko pa din ma-recognize. Nakakaloka. Hahaha. Hindi ko na din makilala yung lugar! Pagbaba nga namin sa inarkila naming jeep eh hindi ko na masyadong makilala yung place namin. Nagkaron kase ng tindahan sa harapan nung lagi naming tinutuluyan. Yung mga bahay naman nila, naging bato na lahat, dati kase, puro mga parang kubo pa sila. Yan pala ang nagagawa ng halos isang dekada. 

Natalo ako ng tumataginting na 500+ sa mini-sugal naming Pares Pares and Lucky 9. Hahaha. Keri lang naman kase minsan lang yun and madami din namang napunta sa ball. Inabot kame ng 3:30am sa paglalaro. Take note, nagsimula kame ng mga 7:30pm. So 8 hours kaming nakaupo dun. Parang pumasok na din sa office! Kaloka. Hindi naman kase namin namalayan yung oras dahil sa tawanan namin. Hindi ko nga alam kung appropriate bang nagsasaya kame habang nagsusugal sa patay eh. Nagpainom pa ng Tanduay Ice. Muntik pa kong malasing sa isang bote! Chos! Dito ko napansin si isang cutie. Nakaharap siya sa isang direction ko. Wala siyang ginagawa nung una pero nung nagtagal eh nagsugal na din malapit samin. Hindi pala masyadong cute. Lol. Pero keri na din. Nahiya naman ako kase nasa patay ako pero lumalandi pa din ang lola niyo. Hahaha. Hindi mo naman kase maalis yun diba. Lumusot pa ko. Lol. Actually, cute yung pinsan kong anak nung tito kong namatay pero syempre that's a no-no. Mahiya naman ako sa sarili ko diba. Tsaka nakita ko kinabukasan na me jowa na pala si insan kaya mas lalong off-limits na. LOL. So may I forget na about them na. Akala ko makakapag-concentrate na ko sa nilalaro namin kase natatalo na yung milyones ko. Hahaha. Pero may dumating na mapormang guy. Let's call him "the red guy". Naka-red kase siya. Bwahahaha. Mas gwapo si insan dito pero dahil off-limits nga si cous, keri na siya. LOL. Later on, nalaman kong anak siya sa ibang guy ng asawa ng tito kong namatay na din dati pa. Hindi ko sure kung kamag-anak ko pa siya. Sana hindi na. Fingers crossed. LOL.  

4:00am na ako nakatulog and charan! 6:00am, gising na ko. Kumusta naman yung pagkahilo ko nun diba. Sana pala tinuloy tuloy na lang namin hanggang umaga yung pagsusugal. Hahaha. Breakfast galore and prepare na for the libing. Sobrang init ng sikat ng araw kaya mega-payong kame. Mahabang lakarin pero keri naman kase kakwentuhan ko yung cousin kong girl na taga-Manila din. Eksena sa mass yung pamangkin ko kase umiyak ng bonggang bongga eh di super echo yun sa buong simbahan. Eksena talaga. Lol. Muntik na kong maiyak nung sini-seal na yung nitso ni Chong. Ramdam ko yung lungkot ng bawat isa. Kahit na hindi naman kame close eh alam kong mabait na asawa, kapatid at ama siya. Naalala ko nung nalaman na ng tatay ko(kapatid ng tito kong namatay) na wala na si Chong. Hagulgol to the max siya. And for a guy na umiyak ng ganon, alam kong nalungkot at nasaktan talaga siya. Nasabi pa nga niya na me time na umuwi siya ng province and naubos yung pera niyang dala, si Chong yung nagbigay sa kanya ng pamasahe pauwi dito sa Manila. Anyway, naiinis ako sa mga picture-pictures sa lamay/libing. Parang inappropriate talaga. Nagdadalamhati yung mga tao tapos kinukunan mo pa. Parang ang sad lang.

After lunch time eh umalis na kame. Sobrang paalamanan ang naganap. Syempre mukhang matatagalan ulit bago ako makabalik dun kaya may-I-hug ako sa mga tita ko and sa ka-close kong girl cous. My gosh, muntik ko pang makalimutan yung cellphone kong naka-charge. Nakakaloka. As in, nakasakay na ko sa jeep, makakalimutan ko pa. Lol. Hindi pa kame dumretso sa Manila. Dumaan muna kame sa bahay ng pinsan ko na sa Tarlac din nakatira pero sa ibang bayan. Kinikilig ako kase kasama ko sa jeep si the red guy. Ngayon ko lang na-realize na hindi pala ako sure kung kapatid ba siya ng pinsan ko sa nanay. Hahaha. Basta ayun na. Medyo na-bored ako sa kanila kase halos matatanda lang yung nagkukwentuhan and antok na antok na talaga ako kaya nakaidlip ata ako sa jip. Nakiligo muna ako sa kanila nung nalaman kong nagkatay pa ng manok and niluluto pa yung tinola. Bihis na ako and naglalagay na ng wax sa hair ko ng makita kong nasa salas ng bahay si red guy and he's pulling down his pants. I was like "omg, what are you doing? bilisan mo, na-e-excite ako". Charot lang! Akala ko underwear niya yung nakikita kong black nung hinuhubad na niya yung pants niya. Grabe, pervert ang peg ko dyan. Hahaha. Pero to my dismay, naka denim shorts pala siya inside. Ano ba yan. Lol. Akala ko tinutukso niya ko. Balak ko pa namang magpatukso. CHAROT lang!!! Hahaha. Ayun lang. Bow. Mukhang straight si kuya eh. Hindi ko siya masyadong nakakatinginan eh. Ambisyoso lang ako kase akala ko kukunin niya yung number ko. Akala ko lang pala. Hahaha. Umuwi na din kame after makain yung tinolang fresh from the kinatay na manok. Feelingero pa ako kase feeling ko ako yung kinakawayan ni red guy nung umaandar na yung jeep namin paalis sa kanila. Hahaha.

Masaya naman ako sa experience kong ito maliban sa fact na namatayan kame. Nagbabalak sila ng reunion kase nga naman andaming hindi magkakakilala this coming December kaya sana eh matuloy. Nakakatakot lang kase feeling ko gagastos ako ng malaki dun. Hahahahaha. Masaya nga pala ako ngayon kase approved na yung application ko for note 2 and hopefully, makuha ko na siya sa Tuesday! Love it! :-)

That's all guys. KSGB. :-)


Friday, September 21, 2012

Jobless


I think Covin still don't have a work up to this moment. It's been a year and a half since he graduated and fast approaching to 12 months since they passed the ECE licensure examination. Covin was a valedictorian in middle school. He's a consistent dean's lister except for just a semester. He almost got a Latin honor in college but he still don't have a job. Maybe he lacks virtues in terms of determination. 

I just realized one thing. It's not all about intelligence. You still need many factors in order to penetrate the corporate world. Not just good grades, neither recognitions and awards nor the school you came from. I was lucky I got a job several weeks after graduation. I maybe didn't start right after I got the congratulatory handshake from my interviewer but I'm already assured that I already will not struggle with finding a work. 

I know the feeling Covin's been going through. I, too, felt like the world's going to erupt anytime soon because of all the pressures you're facing. I'm just praying Covin won't give up and will soon find a job. Fingers crossed. :) KSGB! :-)


Monday, August 27, 2012

The Men of Vampire Diaries


After Glee, my most favorite series I've watched is Vampire Diaries. Minus the very good story, the men inside it made me really hooked in this show. Again, this blog practice conservativeness so I'll not be posting any sexy pictures of men. LOL. Without any further ado, here they are. Chos.




Stefan Salvatore a.k.a Paul Wesley - Stefan Salvatore, is the series' male protagonist. Wesley was born in New Brunswick, New Jersey on July 23, 1982 to Polish parents Agnieszka and Thomas Wasilewski, and grew up in Marlboro Township, New Jersey. I just learned that there's something between Paul and Pretty Little Liars' star Torrey DeVitto. Wesley met and began dating DeVitto in 2007 when they acted together in Killer Movie. They married in a private ceremony in New York City in April 2011. He already tied the knot... NEXT!!!




Damon Salvatore a.k.a Ian Somerhalder - Somerhalder (born December 8, 1978) is an American actor and model  raised in Covington, Louisiana, the son of Edna, a massage therapist, and Robert Somerhalder, an independent building contractor. Somerhalder was involved in the cleanup after the Deepwater Horizon oil drilling disaster on April 22, 2010. His efforts included cleaning of oiled wildlife and taping public service announcements to let the public know how they could help. Nice one Ian! While working on The Vampire Diaries, Somerhalder began dating his co-star Nina Dobrev. I heard Ian already proposed to Nina recently but Dobrev didn't accept the proposal. Why o why???




Matt Donovan a.k.a Zach Roerig - Turned 27 last February 22. Zach was born in Montpelier, Ohio to Andrea and Daniel Roerig. Zach also has a younger sister named Emily who was born in 1989. Zach attended the Barbizon School of Modeling in Cleveland and went on to participate in the International Model and Talent Association where he signed with his late talent manager. He graduated Montpelier High School where he played both football and was also a wrestler. While he was growing up, Zach worked for his father and grandfather at Fackler Monuments making gravestones. I don't really like Donovan's face. But his body's really hot! Choosy eh? LOL.




Jeremy Gilbert a.k.a Steven McQueen - Born on July 13, 1988. McQueen was born in Los Angeles, California, the son of Stacey Toten (Stacia Robitaille) and actor/producer Chad McQueen. His paternal grandparents were actor Steve McQueen and Filipino actress Neile Adams. His stepfather, Luc Robitaille, is a retired Canadian NHL hall of famer. So Steven has a blood of a Filipino. Love it. Steven starred as the protagonist of the 3D Horror Comedy film Piranha 3D as the role of Jake Forestor in the remake of the 1978 film of the same name. I didn't notice him in that movie. Maybe he just had a special apperance. Chos. I'll watch it again just to make sure. Effort!




Alaric Saltzman a.k.a Matt Davis - Aged 34 las May 8. In March 2008, Matt began dating actress Leelee Sobieski. In September of the same year, they got married, but filed for divorce just two months later. The divorce was finalised in February 2009. I call him Hot Daddy/Papa/Hubby 'cause despite his age, he's really hot. Isn't he?




Tyler Lockwood a.k.a Michael Trevino - Last but definitely not the least (actually the best. Chos.), my super crush, Michael Trevino. He's 27. Turning 28 on January 25. Trevino was raised in Montebello, California and later moved to Valencia, California. His mother was originally from Zacatecas, Mexico and his father was born in Fresno, California to Mexican immigrants. Trevino is the latest international endorser of Bench. Thanks to Mr. Chan because I've already seen Michael with his undies because of him. Hahaha. Michael is currently dating Glee actress Jenna Ushkowitz. I seriously don't know why. Charot! That's what you call true love. Chos. You're really a lucky biatch, Tina Cohen-Chang. I hate you! Echos! Hahaha.

Source: the not so reliable Wikipedia. Hahaha.

I hope you enjoyed the guys, guys. Keep safe always. Godbless. Mwah. Xoxo.

Saturday, July 28, 2012

Ano Ka Ba?!


Hindi ko sinasadyang ma-fall sa iyo. Hindi ka kasing gwapo ng ibang mga hinahangaan ko pero dahil sa pagiging kakaiba mo sa lahat at sa panunukso na din ng mga friends ko, naramdaman ko na lang na kinikilig na ako sa bawat pag-uusap natin. Alam kong hindi ako sigurado kung sadyang ganun ka lang sa lahat ng tao pero dahil sa ka-sweet-an mo sakin na hindi ko ine-expect na mararamdaman ko pa, unti unti kong na-realize na gusto na kita. Totoo nga ang sabi sakin ng bestfriend ko. Kahit hindi pa ganong gwapo yan, basta malambing, sweet and maalaga, hindi mo talaga maiiwasang ma-fall. Naisip ko nga, kung siya nga na babae, ganun na ang experience niya, what more pa sakin? 

Sa bawat paghawak mo sakin, hindi ko maiwasang maramdaman ang kilabot at kilig. Kung pwede lamang na hindi ko tanggalin ang kamay mo sa beywang ko(part ng katawan ko na madalas mong hawakan), malamang nilagnat na ko ng bongga. Pero hindi maaari. Maria Clara ang peg ko at makakasira sa image ko kung papabayaan ko lang na bastusin mo ko. Charot. Lol. Alam kong biro lang yun pero inaasam ko pa ding gusto mo din ang ginagawa mo sakin. Sino ba namang matinong straight na lalaki ang makikipaglandian sa isang out na bading sa isang lugar na hindi maiiwasang may makakita sa kanila. Kinikilig pa ang mga kaibigan ko sating dalawa. Mas kinikilig pa kesa sakin. Ayaw ko sanang seryosohin dahil magiging isa na naman ito sa mga mabigat kong dalahin pero hindi ko naiwasang dibdibin ang mga pagyayari dahil hindi lamang iisang beses mong pinadama sakin ang walang kasing kilig moments.

Memorable pa ang naging huling araw natin bilang officemates dahil magkatabi pa tayong nanood ng sine (disclaimer: madami kaming nanood. Hahaha). The Dark Knight Rises pa ang palabas. Libre mula sa company. Hahaha. Syempre pakana na naman ng mga friends ko kung pano tayo nagkatabi. Ayaw ko sana nung una pero natatalo ako ng pag-asam na me possibility tayo kaya tumabi ako sayo. Hindi pa nagtatagal ang palabas eh nakatulog ka na. Hahaha. Pero nakabawi din. Sigurado akong nahuhuli mo akong tumitingin sayo dahil madalas kong tignan kung nakatulog ka ulit. Umasam akong me mangyayaring kilig moments sa madilim na lugar na iyon pero wala. Umuwi pa kong malungkot nung dahil kasabay ng thought ng pag-alis mo at ng isa sa mga kaibigan ko sa company, hindi ka pa nagpaalam samin ng gabing iyon.

Sabi nga nila, all good things must come to an end. Malungkot ko ngayon, feeling ko alone na ako sa company, me umalis na naman akong friend. Sad but I must face it. Pinili ko ang posisyong ito. Kelangan kong magpakatatag. Kelangan kong matutong mag-lunch mag-isa. Hahaha. Pagdating naman sa iyo, nagkita pa tayo during lunch organized by, well, my dearest friends at kinilig na naman ako ng nilapitan mo ako ng makita mong mag-isa lang ako sa table natin sa Army Navy. Antakaw mo, sabi mo hindi ka kumakain ng gulay pero naubos mo yung burrito na order mo na ginaya mo lang kaya hindi mo alam na veggies ang laman nun. Hahaha. Magkatabi tayo ng upuan at magkadikit ang ating mga tuhod kaya ramdam ko ang bawat galaw ng paa mo. Badtrip ako sa mga malilikot ang mga paa pero para sa'yo, hinayaan kong magkadikit ang ating mga tuhod. Sayang lang at hindi ka nakasama sa DQ kahit halata na gusto mo dahil sa isa mong friend. Ewan ko ba, good hellos, epic happenings but sad endings ang takbo ng istorya natin.

Hindi ako assumero. Hindi ko talaga alam kung isa ka ba samin. Kung interesado ka ba sakin o sadyang isang mabuting kaibigan ka lang talaga pero sa habang tumatagal, nagiging matapang ako. Kaya ngayon, I'm doing things na hindi ko in-expect na gagawin ko. Ako na ang nag-i-initiate ng conversation ngayon. Mga walang kwentang bagay. Pero minsan nahahalata kong wala kang interest dahil sa hindi mo na pagrereply or matagal mong sagot. Pero I'll try pa din. Hanggang ngayon, kinikilig pa din ang mga friends ko and gumagawa talaga sila ng paraan para magkaron tayo ng communication pero hindi pa din ako aasa or mag-a-assume. Mahirap na. Masyado ng madami ang sakit na naranasan ko. Ayoko ng madagdagan pa. :-)

Again, ginamit ko ulit ang initials niya para sa title ng post na ito. Keep safe guys. Wish me luck sa work. Godbless. Mwah mwah. xoxo

Monday, June 11, 2012

Glee Men



I forgot to say in this blog that I've been hooked in watching American series these past few months. Right now, I've seen five series namely The Walking Dead, Glee, Pretty Little Liars, Gossip Girl and lately, I'm watching Vampire Diaries. I know some of them are already old, I mean the series started several years ago, and I'm sorry if I'm already late for them. Hahaha. One of the major reasons why I'm watching them is, of course, the men in front of the camera. LOL. Can you blame me? I bet you can't. Refer to the pictures below for the reasons. Enjoy!

I'll start with the men of Glee.


Finn Hudson a.k.a. Cory Monteith - born on May 11, 1982. Raised by his mother, Cory had a drug addiction during his teenage years and went to rehab at 19. He has worked different jobs from Walmart people greeter(I'll include him in my shopping list if I can lol), taxi driver, school bus driver and roofer(wth??? ohhhh, it's the one who creates, arranges and finishes house roof. I thought it's one of the carpenter's job. Hahaha). He received his high school diploma in 2011. He's already 29 that time. He was casted as Finn in the audition where he drummed on Tupperware using pencils. Talented huh. He received numerous awards for this.



Noah Puckerman a.k.a. Mark Wayne Salling - aged 29 last August 17. Born in Dallas, Texas. He's younger than his other sibling. He was raised in a strict Christian home. I think it was hard for him to portray the character of Puck who is a devil in his looks with a heart of an angel. He was a member of his high school wrestling team. I'd like to see him in his uniform. LOL. He already released two albums which I'm not familiar to. LOL.




Mike Chang a.k.a. Harry Shum Jr. - born on April 28, 1982. Oh my, he's older than Finn. It doesn't show, in fairness to him. With his talent in dancing, he has appeared in dance films such as STomp the Yard, You Got Served, Step Up 2: The Streets and of course, Step Up 3D. He was also one of the lead dancers with stars such as Beyonce, Mariah Carey,  Jessica Simpson and Jennifer Lopez. He's really talented in dancing huh. 




Lastly, Chord Overstreet - Youngest and hottest of them all. Well, for me. Lol. He just turned 23 last February 17. I'm only 21. Still can be! LOL. He is of German, Irish, English, and "a little bit of Native American" descent. Overstreet began to pursue his passion of performing after his high school graduation in 2007.  After two unsuccessful years, Overstreet started his acting career on the web series Private, as Josh Hollis.[12] He was also featured in an episode of iCarly iSpeed Date (for a few minutes) and the unaired pilot of No Ordinary Family.


Source: Wikipedia

Saturday, June 2, 2012

Even with my Dreams


I've dreamt of you twice, only for this week. I don't know if it's caused by my constant thoughts of you. Yes, I'm guilty as charged. I almost see you everyday. My day is literally not complete when I don't see you. Over-reacting I know but it has become my habit/daily routine to stare at you everytime you walk down your way to your seat. You're the cutest. As in. Both of my dreams with you state that we had connections. Thrilled with it, I almost cry whenever I wake up realizing that both were only just fantasies.

We were having a family dinner at a fancy restaurant when I saw you. My mom known your my mother for years. They were close friends.This was my first dream. The second one was better. I knew where you live. I saw you having lunch with your family. I knew your family business. Excitement was all over me. Of course, who would not be? I'll have a shot on you. Who knows what will happen? 

But both were just dreams and will only stay as both were unless I'll move. But how? Actually, I've been contemplating on this for a few days now. Some of my friends say that I should go for gold but others say that I must wait for the right time; that I should first know if he also, you know, likes guys. Haha! I settled for both. I'll wait for the right place and time. Maybe when I saw him at a mall, having coffee, alone. Maybe I'll have the strength and I'll give it a shot. I'm still thinking of a strategy when the opportunity comes. Wish me luck! :-)


Btw, here's a video of him I recorded while I'm sitting beside him weeks ago. Sorry for the pixelated frames due to my ancient phone. Lol. I don't know if it's prohibited or what. But if it is, I'll delete it asap. Haha. 




Bye guys! Keep safe! Godbless. Mwah. xoxo.

Monday, May 7, 2012

Acts of Lasciviousness


I just realized that I've learned something important sa pagkahumaling ko ke Chin. Na hindi nga siguro pag-ibig, I mean true love, yung kung ano man yung feelings that I've felt these past few years sa mga lalaking bumihag sa aking puso. Charot. Every night, if I do have a chance, I'm contemplating on some things about my life. Kung ano anong mga bagay yung nangyayari sakin, sa family ko, sa frineds ko and especially sa mga lalaking nasa isipan ko. And lately napag-isip isip ko na baka nga hindi love yung naramdaman ko para sa kanila. Even for Covin. Imagine, ilang taon akong naging baliw ke Covin even though there's no single time na pinansin niya ko. Na tinanggap niya yung ino-offer kong friendship sa kanya. Narealize ko na malabong pagmamahal ang nararamdaman mo para sa isang tao kung hindi mo pa naman siya kilala ng lubusan. Maybe I'm infatuated lang. Maybe nadala lang ng puso ko yung notion na mahal ko sila kase madalas kong iyakan yung fact na they can't reciprocate the feelings I have for them. Kaya ngayon, medyo gumagaan yung pakiramdam ko kapag naaalala ko yung feelings ko para ke Chin. Hindi niya ko kilala. Hindi ko siya kilala. I don't even know his true name kaya ina-assume ko na hindi love 'tong nararamdaman ko sa kanya. I like him. I really like him. I really like him so much. I really like him so much to the nth power. I really like him so much to the nth power that I'll do something I've never done before just to make him happy if he wants me to. Naalala ko pa na sinabi ko sa officemate ko na handa akong magpakadumi para ke Chin. Wahaha. By magpakadumi, I meant do the deed. Ok, magpapakadefensive ako. I based the "dumi" word on the fact na hindi ko pa siya na-e-experience kaya yun yung naisip kong gamitin na word. Haha.

"Like" na lang yung ginagamit kong word sa pagdescribe sa nararamdaman ko for Chin 'cause I think mabigat masyado yung word na love. Hindi ko alam kung bakit naging iba yung perception ko sa love kase kung ibe-based sa mga nakaraan kong naramdaman sa ibang lalaki na I thought is love, matindi din itong ke Chin. Kaya ngayon, sa tingin ko, technically, eh hindi pa ko na-i-inlove. Hahaha. Unbelievable on my part kase kung malalaman mo lang yung mga pinagdaanan ko habang "infatuated" sa mga naging super crushes ko, masasabi mong naging madly in love with them talaga ako. Kaya isang malaking task para sakin na baguhin yung paniniwala ko na ilang beses na kong na-in love. Bakit ko pa binabago? Wala lang. Arte lang. Hahahaha.

On the lighter note, me nangyaring super nakakakilig(for me) between me and Chin. Last Thursday kase, medyo nasa unahan ako ng pila sa sakayan ng tren. I located myself sa place na malapit sa mga aircons. Medyo masikip na sa place ko that time. Nag-angat ako ng tingin at nakita ko Chin na papalapit sa pwesto ko. Maybe because he's eyeing for a place na malapit din sa mga aircons kase nga sobrang init ng panahon ngayon. Na-excite ako nang makita kong tumigil talaga siya sa harap ko. And gosh, that time, naka-set sa mind ko na bigyan lang ako ng pagkakataon na mapalapit sa kanya, I'll risk my reputation na. Charot. Hahaha. Well, hindi ko lang magawang makipagkilala sa kanya kase nahihiya pa ko. Tsaka I don't think it's the right time na para itaya yung kahihiyan ko sa gagawin kong yun kase lagi ko pa din siyang nakakasabay. Ok na muna ko sa ganun. Hahaha. Eto na! Nakakaloka. So umurong talaga ako ng bonggang bonggang bonggang bongga talaga para makaupo siya and voila, MAGKATABI NA KAME!!! Hahahaha. And then, nagulat na lang ako na umalis yung katabi ko sa kaliwa sa hindi ko malamang kadahilanan. So medyo maluwag na sa place namin. Kinabahan ako kase baka maisipan din niyang umalis sa tabi ko. Grabe ang kaba ko nun kase nga katabi ko siya tapos kinakabahan din akong umalis siya. Pero I won! Yes, naging magkatabi kami all throughout ng byahe!!! Naging magkatabi na kame dati pero this time, mas nakakakilig kase siya yung tumabi sakin (ang ganda ko lang. charot) and me ginawa akong something naughty habang katabi ko siya. Hahaha. 

So katabi ko na nga siya. And there's something running in my mind that time. Remember the time na nakatabi ko siya dati? Yes, I've told here in my blog before na nakatabi ko na siya dati and as the nervous and conservative that I was that time, wala man lang akong ginawa. In-enjoy ko na lang na katabi ko siya. Kaya this time, hindi ko na pinalampas ang pagkakataon. Disclaimer: walang nangyaring masyadong malaswa. Medyo naging agressive lang ako ng konti. So eto na nga, magkatabi na kame, And this time, naka-short sleeves kame pareho. Yes, it's Thursday pero naka-casual ako kase inadvise kame ng company na dressdown na hanggang matapos ang May due to the intense heat na nararanasan natin ngayon. Well, it's very convenient for us na nagko-commute pa. Anyway, ayun na nga, habang magkatabi kame, naisip ko kung pano ko siya mahahawakan. Wahahaha. Yes, all throughout ng byahe eh iniisip ko kung pano ko siya matsatsansingan. Hahahaha. So eto na nga, I had a bright idea. Tulog siya ng mga time na to kaya medyo me lakas ako ng loob. Hahaha. Kunwari eh hinahawakan ng kaliwang kamay ko yung kanan kong braso so nakadikit na yung kamay ko sa kaliwa niyang braso kase nga siksikan nun kaya ganun na kame ka-close. Hahaha. Hindi naman ata niya napansin na me ginagawa na kong kalapastanganan sa kanya kaya lalo akong tumapang. I loosen up my grip sa braso ko and this time, nakapatong na yung mga daliri ko sa braso niya and nag-tap ako ng ilang beses pero deadma pa din siya kaya I continued lang. Gosh, sa totoo lang super kinakabahan na ko sa ginagawa ko kase first ko lang gumawa ng ganun. Lol. Well, hindi naman ata niya napapansin yung ginagawa ko kase nga tulog siya kaya pinagpatuloy ko pa yung paglapastangan sa kanya. Hahaha. Mga ilang minuto ko ding ginagawa yung pagtap ng daliri ko sa kanya. Yung four fingers ko lang yun. Naiwan yung thumb ko kase masyado ng halata. Hahaha. Para akong nademonyo that time kase laging pumapasok sa isip ko na madalang lang mangyari yung ganung pagkakataon kaya I'd better give my all. Charot. Kaya this time eh nilabas ko na din yung thumb ko and I started to circle it in his arms. Alam kong medyo off na yung ginagawa ko pero natutuwa ako. Masaya ako na nagkaron kami ng moment na yun. Paulit ulit kasing pumapasok sa isipan ko na baka pagsisihan kong hindi ko man lang siya napaglaruan. CHOS! Hahaha. Malapit na kame sa destination namin kaya I really gave my last shot. While I'm circling my thumb on his arms, I looked at his side and sinilip kung me nakatingin sa side namin. Nang ma-assure kong wala naman, Medyo nilapit ko yung mukha ko sa kanya. Yeah, it's close yet so far. Syempre hindi ko naman siya pwedeng i-kiss no. Pero kung pwede lang and kung ok lang sa kanya (na medyo malabo), gorabels na. Ansaya lang siguro na siya ang first kiss ko. Gosh, how sweet. Hahaha. Nang paparating na sa station na bababaan namin, by this time, continuous pa din yung pag-circle ng thumb ko sa skin niya which by the way is sooooo hot(WAHAHAHAHA), my gosh, nakita ko yung kaharap namin na nakatingin sakin. Hindi ko na lang tinanggal yung kamay ko sa braso ko pero inistop ko na yung pag-circle ng thumb ko para hindi naman ako masyadong guilty. My gosh talaga. Medyo nahiya ako sa sarili ko that time kase hindi ko akalaing aabot ako sa ganito. Hahaha. Nakapikit pa siya kahit malapit na kame sa bababaan namin kaya ng umistop na ang train, i pushed myself papunta sa kanya para magising siya. Ang shetness, mukha akong tanga nun kase napalakas ata yung pagpush ko sa sarili ko. Obvious na gusto ko siyang gisingin. Pero siya, deadma pa din. Hahahaha.

Masyado ng mapangahas yung ginagawa ko pero I liked it. Really. But wait there's more. Hindi pa nagtatapos diyan ang paglapastangan ko ke Chin. Lol. Eh di tumayo na kame kase nga bababa na kame. I gave my last shot, I leaned closer to his back and I kissed it. Hahaha. I know, that's sound pathetic. Pero, my gosh, I think it's sweet. Wahahaha. Wala akong pinagsisisihan sa mga ginawa ko. Gusto ko siya eh. Nagtataka lang ako kung wala kaya talaga siyang naramdaman sa lahat ng kabastusang ginawa ko sa kanya. Hahaha. Nahiya pa nga akong i-kwento to sa mga friends ko. When I told them everything, nagtataka din sila kung bakit hindi man lang daw nagising or nagreact si Chin sa mga ginawa ko. And natuwa/kinilig ako sa conclusion nila: na baka gising si Chin all those times and gusto niya din yung ginagawa ko. Mga assumero at assumera lang kame. Hahaha. Pero nalungkot ako ng bongga kinabukasan kase hindi ko siya nakatabi. Maluwag sa puwesto ko and nagkatinginan pa kame pero nagtuloy tuloy siya sa paglakad. :-( I told about it sa mga friends and sabi nung isa, baka naman daw paranoid lang ako. Magbigay daw ako ng test na kung tatlong beses mangyari na maluwag sa place ko and nagkatinginan kame then hindi siya tumabi sakin, then that's it. Baka iniiwasan na niya ko. Baka alam niya yung ginawa ko sa kanya. Gosh, kinakabahan ako sa totoo lang. Pero wala pa din akong pinagsisisihan sa mga ginawa ko. Natuwa ako eh. I took the risk and naging masaya ako. Walang dapat pagsisihan. Hahaha.

That's all guys. Godbless. Mwah. :-)

Saturday, April 21, 2012

I Really Like You


I'm having a sudden change in my mood. I'm really saddened by the things circling in my mind.

I love my family. I really love each and every member of it. I'm really trying my best to make them feel it but sometimes, especially when I've done a not so good thing to them, it seems like I haven't done anything good to them. It's like I'm a bad person. I did my best my I guess my best wasn't good enough.

I really like him. Yeah, Chin it is. But I don't have the courage to say it to him face to face. The fondness I'm feeling for him gets stronger more and more each day. I hope someday I'll have the strength to say it to you Chin. It's really hard seeing you every day while hiding the happiness inside myself whenever our eyes met. If I'm just given the chance (a really rare one) to say to him how I feel, I think I'll not let it pass just like what I did with the previous opportunities that had came my way. I just need a perfect timing and perfect emotional condition. Maybe I'll don't give a big damn if he'll reject me. I just really want him to know what I feel for him. It's really hard suppressing my feelings for him. I just hope that the things I need for him to know what I feel for him will be brought to me. Maybe by that time, I’ll already have the strength to tell it to him. Maybe.


Wednesday, March 21, 2012

Torn

The crossover never fails to make me ponder on some things in life. Especially sa love. Aware naman kayo na super down ang life ko when it comes to love diba. Arteeee lang. Hahaha. Ayun nga. Matagal ko ng sinet sa utak ko na malaki yung possibility na walang dadating, na tatanda akong walang partner, na mag-isa kong haharapin ang kamatayan. Charot. Kaya nga meron akong post dito sa blog na naglalahad ng mga plans ko sa buhay. Mga plans na ako lang ang sentro, walang kasama, nag-iisa. Huhuhu. Chos. Tapos the preaches sa crossover make me think kung tama ba yung ginawa ko. Kung dapat bang ganun na lang. Kung bukal nga ba sa kalooban ko yung ganung kinabukasan.

Medyo naguguluhan ako ngayon sa takbo ng buhay ko. Hindi ko alam kung go with the flow na lang ba para hindi masaktan or dapat bang kumilos na ako and take the risk para malaman kung mararanasan ko ba yung pinakamasarap na pakiramdam sa buong mundo, yung magmahal at mahalin. Natatawang naiinis nga ako sa sarili ko kase andaming lalaki ang gumugulo sa sistema ko ngayon. Hahaha. Pero the top two (sosyal, top talaga?! Lol) ay sila Chin(the train guy) at si Covin. 

Eto kasing si Chin, basta, lalo ko siyang nagiging super duper over mega crush kahit hindi ko man lang alam yung name niya. Tapos natatakot talaga ako ng bongga na makipagkilala kase nga mahiyain ako. Chos. Pero totoo hindi ko talaga alam kung paano, kelan at saan ko gagawin yun. Tapos wala talaga akong lakas ng loob. Nakakatakot kase. Mukha kase talaga siyang straight tapos mukha pa siyang bata. Baka after niya kong bugbugin eh isuplong niya ko sa mga alagad ng batas. Charot. Basta ayun. Parang hanggang tingin na lang ako. Kaya nga halos maloka ako nung hindi ko siya nakita sa tren for 3 consecutive working days. Andaming pumasok sa isip ko. Na baka nag-iba na siya ng schedule sa tren or baka na-night shift siya or baka nag-o-OJT lang pala siya and tapos na yung contract niya. Shetness lang. Paano na. Pano kung hindi ko na siya makita ulit. Huhuhu. Naku, yan talaga yung isa sa mga malalaking problema ko when it comes it love. Para akong baliw na super paranoid sa mga pwedeng mangyari. Hinaluan pa ng pagkasuper pessimistic ko. Eh kase naman hindi ko man lang alam yung name niya so hindi ko siya ma-a-add sa fb. Tapos hindi naman ako sure kung nagwowork na ba talaga siya. Ay naku basta, paranoia is all over me pagdating sa mga ganyang bagay kaya nagiging miserable ang buhay ko kapag napupunta ako sa ganitong sitwasyon. Mabuti na lang, nakita ko ulit si Chin kahapon and as usual nakasimangot na naman siya. Ewan ko ba para nasa menopausal period niya siya. Wahahaha. Feeling ko tuloy wala siyang girlfriend. Wishful thinking lang. Pero ano nga kaya kung wala siyang gf. Pano ko kaya malalaman kung pwede kame? Charot. Hahaha. Medyo umaasa pa din ang lola mo. Eh kase naman super attracted ako sa kanya and hindi ko na talaga alam ang gagawin ko. Hahaha.

Yung ke Covin naman, bigla ko lang siyang naiisip nowadays kase nakita ko yung gwapo niyang superfriend last Monday na crush ng bayan nung college kame. Yep, super gwapo nga nun. Buti na lang hindi siya yung minahal ko kase worse than hell pa siguro yung maeexperience ko dahil sa dami ng karibal. Hahaha. Isang pang cause ng pagiisip ko sa kanya nowadays eh dahil mag-wa-one year na simula ng huli ko siyang makita. Wala lang. Mahilig kase akong magdwell sa past. Reminiscing lang. Ayun. Ok naman ata siya ngayon kase masaya naman sila ni gf and going strong naman sila. Hindi ko lang sure kung me work na siya. Hay Covin, namiss tuloy kita bigla. Yun lang, I just wanna share yung mga kadramahan ko nowadays. Hahaha.

Me sakit nga pala yung mother ko. Sana lang gumaling na agad siya. Tapos si father dear naman puro kadramahan nowadays. Hay. Kung kelan gusto kong bumawi sa kanilang dalawa, tsaka parang me mga pangyayaring pumipigil sakin. Pero I'm sure, hindi pa huli ang lahat. I'm really hoping na magkakaron pa ko ng pag-asang makabawi sa kanila. Someday, someday. :-)


Keep safe guys. Godbless. Mwah. :-)